Als je jezelf steeds uitstelt met “te druk”, “te dik”, “te dit”, “te dat”, dan gaat het vaak niet over wilskracht. Meestal is het iets subtielers: je bent zó gewend om te dragen en te regelen, dat iets kiezen voor jezelf ineens voelt alsof je het moet verdienen of verantwoorden.
Hoe stop ik met mezelf uitstellen en kies ik eindelijk iets voor mij? Door te beginnen met toestemming, niet met perfectie. Je hoeft niet te wachten tot je agenda leeg is, of tot je je op een bepaalde manier voelt. Je mag nu al kiezen voor één ding dat jou terugbrengt bij jezelf.... klein, rustig en begeleid.
Ik zie dit bij zoveel vrouwen die jarenlang sterk zijn geweest. Ook hier in Dreumel, en op zoveel plekken in Nederland. Vrouwen die zeggen: “Ik wil niet iets oppervlakkigs. Ik wil iets dat me echt raakt.” En die diep vanbinnen verlangen om zichzelf weer terug te zien zoals ze zich van binnen wíllen voelen.
In deze blog neem ik je stap voor stap mee in hoe je dat uitstelpatroon doorbreekt en waarom een fotobeleving voor veel vrouwen geen “extra” is, maar een liefdevolle keuze voor zichzelf.
Waarom stel je iets voor jezelf steeds uit (ook als je het zó graag wil)?
Je herkent het meteen.
Je wil iets doen dat alleen voor jou is. Iets dat je voedt. Iets waar je elke dag trots uit kan halen.
En toch schuif je het door.
Te druk. Eerst nog even dit. Als die deadline voorbij is. Als het thuis rustiger is. Als je “lekkerder in je vel” zit.
Dat uitstellen is niet omdat je niet weet wat je wil.
Het is vaak omdat je al zó lang degene bent die alles draagt, dat kiezen voor jezelf voelt als iets wat je moet verdienen. Of verantwoorden. Alsof er eerst toestemming van buitenaf moet komen.
En als ondernemer is dat helemaal verraderlijk.
Je kunt altijd “nog even” iets afronden. Nog even iemand helpen. Nog even leveren. Nog even doorgaan.
Tot je op een dag merkt: ik mis mezelf in het leven dat ik run.
Wat heb je eigenlijk nodig: tijd… of toestemming?
Natuurlijk speelt tijd mee.
Maar bij Sandra-achtige vrouwen zit er meestal iets onder.
Niet: “ik heb geen uur vrij.”
Wel: “mag ik mezelf dit geven, als er nog zoveel te doen is?”
Dat is een andere vraag.
Want als je wacht tot alles af is, dan ben je altijd aan het wachten.
Er komt altijd een volgende mail. Een volgende afspraak. Een volgende verantwoordelijkheid.
Toestemming betekent niet dat je ineens nergens meer voor hoeft te zorgen.
Toestemming betekent: ik neem mezelf weer mee.
Ook als het niet perfect is. Ook als ik het spannend vind om zichtbaar te zijn. Ook als mijn hoofd honderd redenen kan bedenken waarom het “nu niet handig” is.
Toestemming is regie.
Niet hard. Wel helder.
Hoe doorbreek je het patroon in 5 kleine stappen (zonder dat je leven eerst rustig moet worden)?
Dit is het stuk waar het praktisch wordt.
Niet groots, moeilijk, of ingewikkeld. Wel echt.
1. Benoem je uitstelzin hardop (zonder hem te geloven)
Kies één zin die je vaak gebruikt.
“Als alles af is, dan pas.”
“Eerst nog even…”
“Ik ben te druk.”
Zeg hem hardop, alsof je hem op tafel legt.
En stel dan één zachte vraag: wat probeer ik te beschermen met deze zin?
Vaak beschermt hij je tegen zichtbaar zijn. Tegen voelen. Tegen ontvangen.
2. Maak het kleiner dan je hoofd ervan maakt
Je hoofd maakt van “iets voor mezelf” meteen een heel project.
Tijd. Gedoe. Geregel. Energie die je niet hebt.
Maar de eerste stap is niet het hele plan.
De eerste stap is één keuze van vijf minuten.
Bijvoorbeeld: vandaag zet ik dit niet onderaan mijn lijst. Vandaag zet ik het in mijn agenda, al is het maar als herinnering.
Klein is niet onbelangrijk.
Klein is hoe je weer begint.
3. Kies één bewijszin die je wil gaan oefenen
Je wil jezelf terugzien zoals je je van binnen wíl voelen.
Dat begint met een zin die je wil gaan geloven.
Niet als affirmatie die je “moet” voelen.
Meer als richting.
Bijvoorbeeld:
“Ik mag ruimte innemen.”
“Ik hoef het niet uit te leggen.”
“Ik ben het waard om gezien te worden.”
“Ik hoef niet eerst beter te worden om te mogen ontvangen.”
Schrijf er eentje op. Leg hem neer waar je hem ziet.
Om jezelf te herinneren, want er zit kracht in herhaling.
4. Vraag jezelf: wat zou ik kiezen als ik mezelf even echt serieus neem?
Dit is een krachtige vraag, juist omdat hij zo simpel is.
Als jij jezelf echt even serieus neemt… wat kies je dan?
Misschien is het een ochtend zonder afspraken.
Misschien is het een wandeling zonder podcast.
Misschien is het een gesprek dat je al maanden uitstelt.
Of misschien is het precies dit: iets doen dat alleen voor jou is, op een manier die je helpt thuiskomen bij jezelf.
Niet omdat je iets moet bewijzen.
Maar omdat je er mag zijn.
5. Zet één concrete stap die je niet meer kunt wegredeneren
Hier komt regie in actie.
Niet morgen. Niet “ooit”.
Eén stap die zo concreet is dat je hoofd er minder ruimte op heeft om te onderhandelen.
Voor veel vrouwen is dat een Discovery Call.
Niet omdat je dan meteen “ja” moet zeggen tegen alles.
Maar omdat je jezelf serieus genoeg neemt om het gesprek te voeren.
Je hoeft het niet alleen uit te zoeken.
Je hoeft het niet alleen te dragen.
Hoe helpt een fotobeleving je om jezelf weer terug te zien (zonder dat het ‘oppervlakkig’ wordt)?
Ik snap deze twijfel heel goed.
“Je wil niet iets oppervlakkigs. Je wil iets dat me je raakt.”
Een fotobeleving is geen prestatie, maar de gelegenheid om iets te ontdekken.
Je hoeft niet te weten hoe je moet staan. Je hoeft niet te weten hoe je moet kijken. Je hoeft niet “in de juiste versie” van jezelf te verschijnen.
Het is een rustige, warme ervaring waarin je mag landen.
Waarin je niet hoeft te dragen.
Waarin je niet hoeft te regelen.
En waar je stap voor stap merkt: ik mag zichtbaar zijn, precies zoals ik ben.
Voor veel vrouwen is dat al een verschuiving op zich.
En daarna ontstaat er iets wat verder gaat dan “mooie foto’s”.
Er ontstaat een persoonlijk kunstwerk.
Iets dat je niet alleen herinnert aan hoe je eruitziet, maar aan wat je weer voelde: waardigheid, kracht, zachtheid, vrouw-zijn, regie.
Een emotioneel anker in je huis.
Zodat oude gewoonten en oude stemmetjes minder grip hebben
Je wordt eraan herinnerd dat jij jezelf mag zijn.
Elke dag opnieuw.
Ook hier in Dreumel, en in de rest van Nederland, zie ik wat er gebeurt als een vrouw zichzelf eindelijk niet meer uitstelt.
Ze gaat anders staan in haar eigen leven.
Wat als je hoofd meteen “ja maar…” zegt? (4 zachte bezwaren + antwoorden)
Je hoofd gaat dit niet zomaar laten gebeuren.
Dat is niet omdat je zwak bent.
Dat is omdat je jarenlang hebt geleerd om jezelf pas op de tweede plaats te zetten.
Dus laten we die bezwaren alvast met zachtheid beantwoorden.
1. “Ik ben te druk.”
Dan is dit precies waarom je dit nodig hebt.
Niet als extra taak.
Maar als een keuze die je weer terugbrengt bij jezelf.
We plannen bewust. We houden het simpel. En je wordt begeleid.
2. “Ik vind het spannend om zichtbaar te zijn.”
Dat hoor ik vaak.
En het is oké.
Je hoeft niet te doen alsof je het niet spannend vindt. Je hoeft niets te forceren.
Juist in begeleiding ontstaat ontspanning. Stap voor stap.
3. “Ik voel me niet op m’n best.”
Je hoeft niet eerst een andere versie van jezelf te worden om te mogen ontvangen.
Je hoeft niet eerst “beter” te zijn.
Je mag nu al kiezen voor iets dat je helpt om jezelf weer terug te zien zoals je je vanbinnen wíl voelen.
4. “Ik moet dit eerst nog even regelen…”
Dit is de bekende zin.
En hij klinkt logisch.
Maar hij houdt je ook klein.
Als je merkt dat je hem weer gebruikt, ga dan terug naar die ene zachte waarheid:
Ik wil mezelf toestemming geven, zonder het te hoeven uitleggen of verdienen.
En dan: kies één stap.
Een Discovery Call is vaak precies groot genoeg om als uitdagend aan te voelen, en precies klein genoeg om haalbaar te zijn.
"Voor het eerst in lange tijd voelde ik me weer vrouw.
Niet alleen degene die alles regelt, maar iemand die er ook mag zijn,
en daar ben ik oprecht trots op."liefs, Anja
Voel je dat het tijd is om jezelf niet langer uit te stellen? Plan een Discovery Call via het formulier op mijn website. Dan kijken we samen wat jij nodig hebt om weer thuis te komen bij jezelf.
Veelgestelde vragen
Hoe stop ik met mezelf uitstellen en kies ik eindelijk iets voor mij?
Waarom stel ik iets voor mezelf steeds uit, ook als ik het zó graag wil?
Hoe maak ik tijd voor mezelf als mijn agenda altijd vol zit?
Wat als ik het spannend vind om zichtbaar te zijn?
Schrijf drie woorden op die jij weer wilt voelen over jezelf. Trots, rust, vrouw zijn, regie, kracht, zachtheid. Welke drie kies jij?

0 Reacties