Voor jezelf kiezen als vrouw.... dat komt op het moment dat je je beseft dat je goed voor jezelf moet zorgen.
Wanneer zorgen een gewoonte is geworden
Misschien herken je het zonder dat je het ooit zo hebt genoemd.
Je ziet wat nodig is en je doet het.
Je voelt waar iemand steun kan gebruiken en je biedt het aan.
Je regelt, organiseert en houdt overzicht.
Zorgen zit niet alleen in wat je doet.
Het zit in wie je bent geworden.
En ergens onderweg is het zo vanzelfsprekend geworden, dat je jezelf niet meer afvraagt wat jij nodig hebt.
Niet omdat je geen behoeften hebt.
Maar omdat ze op de achtergrond zijn geraakt.
Waarom voor jezelf kiezen zo moeilijk voelt
Voor jezelf kiezen klinkt eenvoudig.
Maar als je jarenlang gewend bent geweest om eerst naar anderen te kijken, voelt het onnatuurlijk.
Misschien zelfs egoïstisch.
Je merkt dat je twijfelt zodra je ruimte inneemt.
Dat je jezelf uitlegt.
Dat je je bijna verontschuldigt voor je eigen behoefte aan rust, stilte of aandacht.
Maar dat schuldgevoel betekent niet dat je iets verkeerd doet.
Het betekent vaak dat je iets nieuws doet.
En nieuw voelt onwennig.
Maart en de eerste tekenen van ruimte
Maart brengt ander licht.
De ochtenden worden lichter.
De lucht voelt zachter.
Er ontstaat ruimte tussen winter en zomer.
Die overgang lijkt misschien klein, maar je voelt hem wel.
Zo werkt het ook van binnen.
Er ontstaat een moment waarop je denkt:
Is dit alles wat ik mag zijn?
Of mag ik ook weer iets laten groeien dat van mij is?
Niet in plaats van zorgen.
Maar naast zorgen.
Zorgen en jezelf meenemen kunnen samen bestaan
Voor jezelf kiezen betekent niet dat je stopt met zorgen.
Het betekent dat je jezelf niet langer uitsluit.
Dat je jezelf dezelfde aandacht gunt die je zo moeiteloos aan anderen geeft.
Dat je luistert wanneer je moe bent.
Dat je erkent wanneer je behoefte hebt aan ruimte.
Dat je jezelf niet pas serieus neemt als alles en iedereen verzorgd is, of wanneer je jezelf eindelijk “goed genoeg” vindt.
Wanneer jij steviger staat, verandert er iets in hoe je geeft.
Je geeft niet minder.
Je geeft bewuster.
Een kleine verschuiving in houding
Het hoeft niet groots te zijn.
Voor jezelf kiezen kan beginnen met een klein moment waarop je niet direct reageert.
Waarop je eerst voelt.
Waarop je jezelf één vraag stelt.
Wat heb ik nu nodig?
Misschien is het rust.
Misschien is het erkenning.
Misschien is het simpelweg even niets hoeven.
Dat moment van eerlijkheid is geen breuk met wie je bent.
Het is een uitbreiding.
Het is een beweging terug naar jezelf.
Lente als uitnodiging
In de lente groeit niets door harder zijn.
Het groeit door licht en ruimte.
Misschien mag dat ook voor jou gelden.
Niet plotseling alles omgooien.
Wel iets laten ontstaan dat alleen van jou is.
Van zorgen voor iedereen
naar eindelijk ook voor jezelf.
Niet later.
Maar in dit seizoen.
Op jouw tempo.

0 Reacties