Contact ons

Nieuwstraat 10, Dreumel

0487 234 987

info@maikjansen.com

KVK : 60082291
BTW-nr. : NL001899377B87

Volg ons op social media

“Als ik het niet doe, gebeurt het niet”: hoe doorbreek je oververantwoordelijkheid?

2 augustus 2026 | 0 reacties

Hoe stop ik met oververantwoordelijkheid?

Je opent je inbox en het is meteen raak.

Drie vragen van klanten, een deadline die dichterbij kruipt, en een appje met “heb je dit al even kunnen regelen?” Nog voor je echt hebt ademgehaald, hoor je jezelf alweer denken: “Komt goed, ik pak het wel op.” Ook als je eigenlijk voelt dat je hoofd vol zit.

Als je dit herkent, is de kans groot dat je in oververantwoordelijkheid zit. Je staat altijd aan, zelfs als je vrij bent. En diep vanbinnen leeft die zin die alles bij jou neerlegt: “Als ik het niet doe, gebeurt het niet.”

Hoe stop je ermee?

Niet door ineens alles los te laten. Je stopt met oververantwoordelijkheid door het sneller te herkennen, één verantwoordelijkheid bewust terug te leggen waar die hoort, en een grens te kiezen die je vandaag al kunt volhouden. Klein, maar krachtig.

In deze blog neem ik je mee in 3 heldere stappen die je helpen om weer ruimte te voelen in je hoofd en in je lijf. Zodat je jezelf terug kunt vinden, los van presteren, en weer regie kunt ervaren in hoe jij je dagen draagt.

Waarom voelt oververantwoordelijkheid zo logisch als jij degene bent die alles draaiende houdt?

Oververantwoordelijkheid begint zelden met een groot besluit.

Het begint klein. Jij ziet wat er nodig is, dus jij pakt het op.

Op je werk of in je bedrijf ben jij degene die alvast vooruitdenkt. Die het oplost voordat iemand het merkt. Die de losse eindjes aan elkaar knoopt, omdat je geen gedoe wilt en omdat je wilt dat het goed gaat.

Thuis ben jij degene die onthoudt wat er op is. Wanneer die afspraak ook alweer is. Wie er jarig is. Wat er nog geregeld moet worden.

En ergens onderweg wordt dat jouw rol.

Die rol voelt bekend. Soms zelfs veilig.

Want als jij het draagt, gebeurt het. En het gebeurt goed!

En precies daar zit de zin die zoveel vrouwen herkennen: “Als ik het niet doe, gebeurt het niet (goed).”

Het lastige is dat oververantwoordelijkheid dus óók iets oplevert.

Je voelt grip. Je voelt waarde. Je voelt dat je nodig bent. De spin in het web. Best oké.

Alleen: het systeem leunt steeds harder op jou.

Je staat altijd aan, zelfs als je vrij bent. En ze weten het en ze maken er gebruik van.

Rust voelt voor jou niet als opladen, maar als achterlopen.

En als niemand echt ziet hoeveel jij draagt, kan het pijnlijk stil worden vanbinnen.

Deze blog is een uitnodiging om weer ruimte te voelen, stap voor stap.

Zodat jij niet alleen degene bent die alles draaiende houdt, maar ook iemand die zichzelf terug kan voelen, los van presteren.

Hoe herken je oververantwoordelijkheid in je hoofd, je gedrag en je lijf?

Veel vrouwen denken dat ze “gewoon druk” zijn.

Toch heeft oververantwoordelijkheid een eigen geluid.

Het zit in je hoofd als een actief alarmsysteem dat nooit uitgaat.

Wat kan er misgaan? Wie heeft iets nodig? Wat ben ik vergeten? Wat moet ik nog regelen?

Je merkt het ook aan je automatische zinnen. Die spreek je uit zonder erover na te denken.

Je zegt “komt goed” terwijl je eigenlijk wil dat iemand het even overneemt.

Je hoort jezelf “ik regel het wel” zeggen, nog voordat je hebt gevoeld of je het eigenlijk wel wílt.

En als iemand het aanbiedt, komt er vaak een tweede laag: ja, maar laat mij het maar doen (want dan gebeurt het zoals het moet).

Herkenbaar?

In je gedrag zie je het meestal aan drie patronen.

1. Je pakt taken op die niet van jou zijn.

2. Je draagt verantwoordelijkheid voor andermans stress of teleurstelling.

3. Je gaat door, ook als je lijf al lang signalen geeft.

En je lijf is eerlijk.

Kaken strak.

Schouders hoog.

Een onrustig gevoel in je borst als je even probeert niks te doen.

Soms wordt het zichtbaar in kleine dingen.

Je bent sneller geïrriteerd.

Je slaapt licht.

Je hebt minder geduld, terwijl je eigenlijk een warm mens bent.

Maar... oververantwoordelijkheid is niet jouw schuld.

Het is vaak een patroon dat ooit heel langzaam logisch werd.

Misschien werd er op jou geleund. Misschien was jij degene die het moest oplossen. Misschien kreeg je waardering op momenten dat je sterk bleef.

Wat vroeger werkte, kan nu te klein voelen.

En als je dit leest, is dat vaak het signaal.

Er is iets in jou dat zegt: ik wil het anders.

Wat zijn 3 stappen om oververantwoordelijkheid te doorbreken zonder gedoe of drama?

We houden het haalbaar.

Geen grote sprongen. Wel echte beweging.

Stap 1: Hoe stop je met automatisch ja zeggen?

De eerste stap is pauze.

Een mini pauze tussen de vraag en jouw antwoord.

Daar zit keuzevrijheid.

Een zin die veel vrouwen helpt:

"Ik kijk er even naar en ik kom erop terug."

Die zin is vriendelijk. Ook stevig.

Werkvoorbeeld: iemand schuift iets naar jou door omdat jij het snel kunt.
In plaats van “komt goed”, kies je pauze. Je zegt de zin. Daarna check je: is dit echt mijn verantwoordelijkheid.

Thuisvoorbeeld: iemand vraagt of jij “even snel” iets regelt.
Je voelt de reflex omhoogschieten. Je gebruikt de zin. Dan adem je. Dan beslis je.

Dit is hoe je oververantwoordelijkheid leert herkennen in het moment.

Niet pas later, als je alweer te veel draagt.

Stap 2: Hoe leg je één verantwoordelijkheid terug waar die hoort?

Je hoeft niet je hele leven om te gooien om dit patroon te doorbreken.

Je hoeft maar één ding terug te leggen.

Eén taak. Eén afspraak. Eén reminder.

Klein genoeg om deze week te doen.

Groot genoeg om ruimte te maken.

Begin met deze vraag:

Van wie is dit eigenlijk.

En kies daarna één concrete verantwoordelijkheid die je teruglegt.

Werkvoorbeeld: jij bewaakt altijd de planning van het team.
Kies één onderdeel. Bijvoorbeeld de check op deadlines. Leg die terug bij de eigenaar van het project.

Je kunt zeggen: ik merk dat ik dit steeds oppak. Ik ga dat anders doen. Wil jij dit voortaan bijhouden en mij alleen seintjes geven als je vastloopt.

Thuisvoorbeeld: jij houdt alle dingen in je hoofd.
Kies één terugkerend thema. Bijvoorbeeld afspraken of boodschappen. Maak het zichtbaar, zodat het niet alleen in jou woont.

Niet perfect. Wel duidelijk.

Wat je hiermee doet, is groter dan die taak.

Je leert jezelf: ik ben niet verantwoordelijk voor alles.

En je leert de ander: jij kunt dit ook dragen.

Dat geeft ruimte. En het geeft respect, ook als het even wennen is.

Stap 3: Hoe kies je een grens die je wél volhoudt?

Veel vrouwen zetten een grens die te groot is.

Dan voelt het als een sprong.

En dan komt het schuldgevoel.

Dus we kiezen iets dat je vandaag al kunt volhouden, ook als je moe bent.

Voorbeelden:

Ik beantwoord geen berichten na zeven uur.

Ik plan elke dag tien minuten zonder input.

Ik neem geen extra werk aan zonder een nacht erover te slapen.

Ik regel niet meer alles rondom afspraken, ik deel het op.

Een grens is geen straf.

Het is een keuze voor ruimte.

En ruimte is hoe je jezelf terugvindt, los van presteren.

Een simpele checkvraag helpt:

Als ik dit zo blijf doen, waar ben ik dan over drie maanden.

Die vraag maakt je eerlijk.

Niet hard. Wel helder.

Een kleine waarheid die veel vrouwen pas laat durven zeggen

Een vrouw zei ooit: “Ik dacht dat ik sterk was, maar ik ben vooral bang.”

Bang dat het misgaat.

Bang dat mensen teleurgesteld zijn.

Bang dat je er niet meer bij hoort als jij niet meer draagt.

En daarom is oververantwoordelijkheid zo hardnekkig.

Het gaat niet alleen over taken.

Het gaat over waardigheid.

Over erbij horen.

Over gezien worden.

Als jij jezelf steeds opzij zet, is het logisch dat je op een dag denkt: ik wil mezelf terug, los van presteren.

Dat verlangen is geen zwakte.

Het is jouw waarheid die ruimte vraagt.

Wat als je bang bent dat alles instort, of dat mensen teleurgesteld zijn?

Als jij altijd degene bent geweest die het oplost, voelt loslaten spannend.

Je bent bang dat alles instort als jij loslaat.

En ja, soms wordt het even rommelig.

Niet omdat jij faalt.

Omdat een systeem zich moet aanpassen.

Als jij één taak teruglegt, moet iemand anders hem ineens gaan zien.

Dat kost tijd.

Daarom werken kleine stappen zo goed.

Nog iets belangrijks.

Veel vrouwen verwarren schuldgevoel met schuld.

Schuldgevoel betekent niet dat je iets verkeerd doet.

Vaak betekent het dat je iets nieuws doet.

Je stapt uit een oude rol.

Dat kan prikken.

Als je bang bent voor teleurstelling, koppel je grens aan jezelf.

Je zegt niet: jij doet ook nooit wat.

Je zegt: ik merk dat dit me te veel kost, dus ik ga dit anders doen.

Dat is volwassen. Dat is helder. Dat is liefdevol.

En als je merkt dat je toch weer terugschiet, wees zacht.

Oververantwoordelijkheid is een patroon.

Geen knop.

Je hoeft het niet perfect te doen om het anders te doen.

Kies één pauze.

Leg één ding terug.

Houd één grens.

En vier dat je het zag, precies op het moment dat je normaal automatisch door zou gaan.

Zo komt ruimte terug.

Niet in één keer.

Wel echt.

"Ik dacht altijd dat ik sterk moest zijn door alles te dragen. Nu weet ik dat echte kracht begint bij ruimte maken voor mezelf."

💛 Wist je dat?

Psycholoog Susan David beschrijft in haar werk dat veel mensen onbewust verantwoordelijkheid blijven nemen om controle te houden of teleurstelling te voorkomen. Juist door je automatische patronen te herkennen en bewust andere keuzes te maken, ontstaat meer veerkracht, rust en emotionele vrijheid.

Meer lezen? Bekijk de samenvatting van Emotional Agility of lees het boek Emotional Agility van Susan David.

Voel je dat dit verhaal iets in jou raakt?

Misschien hoef je niet nóg harder je best te doen. Misschien is dit juist het moment om ruimte voor jezelf te kiezen.

Plan gerust een vrijblijvend telefonisch kennismakingsgesprek. Dan luisteren we naar jouw verhaal en ontdekken we samen welke eerste stap bij jou past.

💛 Lees ook deze blogs

Oververantwoordelijkheid ontstaat vaak niet zomaar. Het hangt regelmatig samen met jezelf wegcijferen, streng zijn voor jezelf en moeite hebben om je eigen behoeften serieus te nemen. Deze blogs helpen je om die patronen beter te begrijpen en stap voor stap meer ruimte voor jezelf te creëren.

💛 Waarom ben ik zoveel strenger voor mezelf dan voor anderen?

Ben jij veel milder voor anderen dan voor jezelf? Ontdek waarom je jezelf zo streng beoordeelt en hoe meer zelfcompassie helpt om met zachtere ogen naar jezelf te kijken.

🌸 Waarom wuif ik complimenten altijd weg?

Vind jij het lastig om complimenten echt te ontvangen? Lees waarom zoveel vrouwen hun eigen kwaliteiten kleiner maken dan nodig is en hoe je leert de mooie woorden van anderen wél binnen te laten.

✨ Je hoeft niet eerst iets te overwinnen om jezelf te mogen vieren

Moet je altijd eerst iets bereiken voordat je trots op jezelf mag zijn? Ontdek waarom je jezelf ook mag vieren als het gewoon goed gaat en waarom dat juist een krachtig cadeau aan jezelf is.

💛 Misschien vraag je je dit nog af...

Misschien herken je jezelf in het gevoel dat jij altijd alles regelt, oplost of draagt. Hieronder beantwoord ik een aantal vragen die ik vaak hoor van vrouwen die verlangen naar meer rust, zonder zichzelf schuldig te voelen.

Begin klein. Herken het moment waarop je automatisch denkt: "Ik pak het wel op." Gun jezelf vervolgens een korte pauze voordat je ja zegt en leg één verantwoordelijkheid terug waar die hoort. Juist die kleine keuzes geven stap voor stap meer rust en regie.

Omdat oververantwoordelijkheid je waarschijnlijk jarenlang heeft geholpen om controle te houden of problemen te voorkomen. Loslaten kan daardoor voelen alsof je anderen teleurstelt. Toch ontstaat juist ruimte wanneer je leert onderscheiden wat van jou is en wat niet.

Kies één grens die je echt kunt volhouden. Bijvoorbeeld door te zeggen: "Ik denk er even over na en kom erop terug." Je zult merken dat schuldgevoel vaak afneemt zodra je ervaart dat een duidelijke grens de relatie niet beschadigt.

Probeer het eens met iets kleins. Laat één taak los of geef hem terug aan degene voor wie hij eigenlijk bedoeld is. Vaak ontdek je dat anderen het prima oppakken of dat het minder dringend was dan je dacht. Dat vertrouwen groeit met elke ervaring.

Ja. Tijdens een Me-time Fotobeleving hoef je even niets te regelen, te zorgen of op te lossen. Je mag simpelweg aanwezig zijn en ervaren hoe het voelt om zelf aandacht te ontvangen. Het portret dat daaruit ontstaat kan je dagelijks herinneren dat jij óók ruimte mag innemen.

Ja. Vanuit mijn studio in Dreumel begeleid ik vrouwen uit de regio Den Bosch, Nijmegen, Utrecht en ver daarbuiten. Tijdens een vrijblijvende Discovery Call bespreken we rustig wat jij nodig hebt en of een Me-time Fotobeleving bij jou past.

Ja. Tijdens een Discovery Call maken we rustig kennis en vertel ik je alles over de Me-time Fotobeleving. Je kunt al je vragen stellen en samen ontdekken we of dit op dit moment bij jou past. Zonder verplichtingen en helemaal op jouw tempo.

Plan hier vrijblijvend een Discovery Call →

💛 Herken jij jezelf hierin?

Misschien las je dit blog en dacht je meerdere keren: "Dit gaat over mij." Dan ben je zeker niet de enige. Oververantwoordelijkheid is iets waar veel vrouwen stilletjes mee worstelen.

Ik ben benieuwd welk inzicht jou het meest raakte. Of misschien heb je zelf een ervaring of tip die je met mij wilt delen.

Mail je reactie gerust naar maik@maikjansen.com. Ik lees je bericht persoonlijk.

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *