Contact ons

Nieuwstraat 10, Dreumel

0487 234 987

info@maikjansen.com

KVK : 60082291
BTW-nr. : NL001899377B87

Volg ons op social media

De overgang voelt als een tweede puberteit en misschien is dat juist fijn

16 oktober 2026 | 0 reacties

De overgang voelt als tweede puberteit: jezelf opnieuw ontdekken

Als je rond de vijftig bent en in de overgang zit, kan het voelen als een tweede puberteit. Er verandert zoveel in je lijf, je energie en je emoties dat je jezelf soms niet eens herkent. Maar de puberteit is ook een periode waarin je mag ontdekken. Waarin je creativiteit wakker kan worden. Waarin persoonlijke groei je niet uitput, maar juist een goed gevoel geeft. Daarom geloof ik dit: je hoeft niet te wachten op geluk tot deze fase voorbij is. Juist nu kan dit een terugkeer zijn naar wie je wezenlijk bent, met meer vrijheid, meer zachtheid, en meer ruimte om jezelf weer een plek te geven in je eigen leven.

Daarom wil ik vrouwen juist in deze fase van hun leven laten zien wie ze werkelijk zijn. Niet als perfecte versie. Maar als echte vrouw, met kracht, zachtheid, verlangen en waardigheid. En met één duidelijke boodschap: dit keer stel je jezelf niet meer uit.

Waarom voel je je soms ineens zo leeg?

Je stapt de auto in. Je doet de deur dicht. Even stilte.

Misschien ligt je tas op de passagiersstoel. Misschien ligt er nog een vest op de achterbank. Je jas ruikt naar de dag.

En dan gebeurt het.

Niet op je werk. Niet tussen de pannen op het fornuis. Maar hier. In de auto na een lange werkdag.

“In de auto voel ik pas hoe moe ik ben.”

Het is alsof je lichaam eindelijk durft te zeggen wat je de hele dag hebt weggeduwd. Je hebt weer alles voor iedereen geregeld. Je hebt geleverd. Geantwoord. Opgevangen.

En dan komt die ene gedachte weer in je op.

“Ik heb vandaag weer alles voor iedereen geregeld… en ik vraag me af: wanneer ben ík aan de beurt?”

Soms komt daar nog iets onder vandaan. Iets wat je niet makkelijk hardop zegt.

Je zoon woont op kamers. Je hoort weinig van hem, behalve als jij belt.

Je dochter woont nog thuis, maar zij is vaak op haar kamer. In haar eigen wereld. Met haar eigen leven.

En jij? Jij beweegt eromheen. Jij houdt het draaiend.

Dat kan een soort stille eenzaamheid geven. Natuurlijk ben je blij met ze. En natuurlijk houden zij ook van jou. Dat weet je wel. Meestal. Maar het knaagt omdat je je minder gezien, genegeerd, zelfs minder geliefd voelt.

Jezelf kwijt in de overgang: waarom voelt deze fase zo verwarrend?

Er verandert iets.

In je lijf. In je energie. In je emoties. In je draagkracht.

Soms kun je jezelf in een dag kwijt raken die je vroeger moeiteloos draaide. Soms ben je sneller geraakt. Sneller leeg.

“Er verandert zoveel in mijn lijf en in mijn hoofd… soms herken ik mezelf niet.”

Als je dit herkent, is er niets mis met jou.

Het is verwarrend omdat je jarenlang hebt geleerd om door te gaan. Om verantwoordelijk te zijn. Om niet te veel ruimte in te nemen.

En nu zegt je systeem: ho even.

De overgang is niet alleen fysiek. Het is ook een fase waarin je opnieuw gaat voelen wat je nodig hebt.

Zeker als het thuis verandert.

Als je kinderen groter worden, minder dichtbij zijn, minder vanzelf omkijken naar jou.

Dan kan er ineens iets openvallen. Een vraag die je lang hebt kunnen parkeren.

Wie ben ik, los van moeder zijn?

Wie ben ik, los van presteren op mijn werk?

Persoonlijke groei tijdens de overgang: een nieuwe ontdekfase

De puberteit is niet alleen chaos.

Het is ook groei. Ontdekken. Grenzen verkennen. Je eigen stem terugvinden.

En ja, dat kan op je vijftigste ook.

Misschien zelfs juist dan.

De puberteit is immers ook een periode waarin je volop in alle vrijheid mag ontdekken. Waarin creativiteit en een gevoel van persoonlijke groei je een goed gevoel geeft.

Dat betekent niet dat je ineens een compleet nieuw leven moet bouwen.

Het betekent dat je jezelf weer serieus mag nemen en omstandigheden minder serieus.

Dat je niet hoeft te wachten tot je “weer de oude” bent. Of tot je energie terug is. Of tot het thuis anders is.

Want de omstandigheden veranderen altijd.

Maar jij mag nu al kiezen voor een versie van jezelf die mee mag doen.

Niet als bijzaak. Als basis.

Hoe merk je dat je jezelf steeds weer uitstelt, zelfs als je het niet zo bedoelt?

Het zit vaak niet in grote beslissingen.

Het zit in kleine zinnen.

“Als dit drukke stuk voorbij is, dan…”

“Als het thuis rustiger wordt, dan…”

“Als ik me beter voel, dan…”

En ondertussen ben jij degene die de gesprekken start. Jij bent het die vraagt hoe het gaat en die aanvoelt wat er nodig is.

Je zoon op kamers leeft zijn leven. Je dochter achter haar deur leeft het hare.

En jij blijft zorgen, dragen, regelen.

Tot je op een dag in de auto zit en denkt:

“Ik wil mezelf niet telkens weer uitstellen. Ik wil mezelf liefhebbend omarmen.”

En misschien denk je ook:

Ik voel me minder gezien. Minder gewaardeerd.

Soms zelfs minder geliefd, al weet je met je hoofd heus dat ze van je houden.

Maar liefde die je niet voelt, doet alsnog pijn.

“Ik mis het om me gezien te voelen, gewoon als vrouw.”

Dat is geen klacht. Dat is een verlangen. En het verdient respect.

Hoe vind ik mezelf terug in de overgang, terwijl alles doorgaat?

Hier hoeft het niet ingewikkeld te zijn.

Het mag klein beginnen. Maar wel echt.

Misschien sport je al. En dat helpt.

Je voelt je lijf. Je voelt kracht. Je merkt dat je stemming kan draaien.

Dat is waardevol. Dat is al een vorm van voor jezelf kiezen.

En toch kan er iets blijven knagen.

Sport geeft energie.

Maar je verlangt ook naar iets dat je terugspiegelt. Iets dat zichtbaar maakt: ik ben er. Ik tel mee.

Niet alleen als partner, als moeder.

Niet alleen als werknemer.

Maar als vrouw.

Een terugkeer naar jezelf begint vaak met één keuze: jezelf niet meer behandelen als sluitpost.

Dat kan er zo uitzien:

Je blijft twee minuten zitten in de auto voordat je uitstapt. Geen telefoon. Alleen adem.

Je vraagt jezelf één vraag: wat heb ík vandaag nodig?

Je maakt één kleine afspraak met jezelf en je houdt je eraan. Niet omdat je moet, maar omdat je jezelf dit gunt en omdat het mag.

En soms helpt het om iets te creëren dat je elke dag herinnert aan die keuze.

Niet als bewijs naar de buitenwereld.

Maar als bewijs voor jou.

Een persoonlijk kunstwerk dat zegt: dit ben ik. Met mijn verhaal. Met mijn kracht. Met mijn zachtheid.

Zodat je niet steeds terugvalt in “ik moet eerst nog even…”

“Ik wil mezelf weer een plek geven in mijn eigen leven.”

Wat verandert er als je jezelf wél een plek geeft in je eigen leven?

Er verandert niet ineens alles om je heen.

Op je werk blijf je verantwoordelijk. Je gezin blijft draaien. Je kinderen blijven hun eigen leven leven.

Maar jij verandert van binnen.

Je laat jezelf weer meetellen.

Je eigenwaarde wordt minder afhankelijk van de mening van anderen.

Minder afhankelijk van hoe vaak je nodig bent in je gezin.

Minder afhankelijk van hoe goed jij alles bij elkaar houdt.

Je begint liefde van binnen te zoeken. En ook van binnen toe te kennen.

En als je dat dan ook nog terugziet, ergens in huis, op een plek waar je elke dag langskomt, dan wordt het makkelijker om het vol te houden.

Dan word je herinnerd aan wie je bent, juist op dagen dat je weer automatisch in de zorgstand schiet.

“Als ik eerlijk ben: ik verlang naar zachtheid en aandacht. Gewoon voor mij.”

Als dit resoneert, laat het dan geen gedachte blijven die je weer wegdrukt zodra je de auto uit stapt.

Je hoeft niet te wachten tot deze fase voorbij is.

Juist nu mag je terugkeren naar wie je wezenlijk bent.

En dit keer stel je jezelf niet uit.

Het voelde alsof ik weer even bij mezelf mocht landen. Nu ik het kunstwerk thuis zie hangen, denk ik: daar ben ik. Niet als degene die alles regelt, maar gewoon als een hele trotse vrouw. En elke keer als ik erlangs loop, herinner ik mezelf eraan dat ik er ook mag zijn voor mij.

💛 Wist je dat?

De overgang voor sommige vrouwen ook een periode is waarin ze zichzelf opnieuw ontdekken?

De Deense onderzoeker Lotte Hvas onderzocht hoe vrouwen de overgang en het ouder worden beleven. Naast lichamelijke veranderingen beschreven vrouwen ook positieve ervaringen, zoals meer vrijheid, persoonlijke ontwikkeling en meer ruimte om aandacht te geven aan hun eigen behoeften.

Een belangrijk onderscheid: die persoonlijke groei ontstaat niet automatisch door de overgang zelf. Ook levenservaring, veranderende omstandigheden en het ouder worden spelen daarin een rol.

Misschien herken je dat. Je kinderen worden zelfstandiger, je lichaam verandert en je merkt dat je niet meer alles op dezelfde manier wilt blijven doen.

Dan kunnen er ineens vragen opkomen die je jarenlang weinig ruimte hebt gegeven.

Wie ben ik, naast mijn werk en mijn gezin? Wat vind ik zelf belangrijk? En waar word ik eigenlijk gelukkig van?

De overgang hoeft geen periode te zijn waarin je jezelf helemaal opnieuw moet uitvinden. Maar het kan wel een aanleiding zijn om eigenschappen van jezelf terug te ontdekken die lange tijd op de achtergrond stonden.

Misschien begint dat met een eenvoudige gedachte: ik mag mezelf weer een plek geven in mijn eigen leven.

Wetenschappelijke bronnen:
Hvas, L. (2001). Positive aspects of menopause: a qualitative study. Maturitas.
Hvas, L. (2006). Menopausal women's positive experience of growing older. Maturitas.

Een vrouwenportret ervaring een stukje onder Utrecht: ruimte voor jou

Zoek je een vrouwenportret ervaring in de regio Den Bosch, Utrecht, Nijmegen? In mijn studio in Dreumel ben je welkom voor een rustige, begeleide fotobeleving. Je hoeft niet te kunnen poseren: we nemen de tijd om een portret te maken waarin jij jezelf herkent, met jouw kracht en zachtheid.

💛 Geef jezelf weer een plek

Voel je dat je jezelf te lang hebt uitgesteld? Plan een vrijblijvende Discovery Call. Tijdens dit telefonische kennismakingsgesprek is er ruimte voor jouw verhaal en je vragen. Samen ontdekken we of een fotobeleving bij jou past en of dit voor jou het juiste moment is. Kies via de knop hieronder een moment dat jou uitkomt.

💛 Lees ook deze blogs

Wil je verder lezen over jezelf ruimte geven, zelfcompassie en jezelf vieren? Deze blogs sluiten aan bij de thema’s uit dit verhaal.

💛 Waarom ben ik zoveel strenger voor mezelf dan voor anderen?

Ben jij veel milder voor anderen dan voor jezelf? Ontdek waarom je jezelf zo streng beoordeelt en hoe meer zelfcompassie helpt om met zachtere ogen naar jezelf te kijken.

🌸 Waarom wuif ik complimenten altijd weg?

Vind jij het lastig om complimenten echt te ontvangen? Lees waarom zoveel vrouwen hun eigen kwaliteiten kleiner maken dan nodig is en hoe je leert de mooie woorden van anderen wél binnen te laten.

✨ Je hoeft niet eerst iets te overwinnen om jezelf te mogen vieren

Moet je altijd eerst iets bereiken voordat je trots op jezelf mag zijn? Ontdek waarom je jezelf ook mag vieren als het gewoon goed gaat en waarom dat juist een krachtig cadeau aan jezelf is.

💛 Misschien vraag je je dit nog af...

Over jezelf terugvinden in de overgang en een fotobeleving op jouw tempo.

Omdat er tegelijk veel verandert in je lijf, je energie en je emoties. Dat kan je het gevoel geven dat je jezelf opnieuw moet leren kennen. Voor veel vrouwen is het niet alleen een fysieke fase, maar ook een fase waarin je opnieuw gaat voelen wat je nodig hebt.

Ja. Veel vrouwen merken dat hun reacties, stemming of draagkracht veranderen. Dat betekent niet dat er iets mis is met jou. Het kan juist een signaal zijn dat je systeem om meer rust, zachtheid en eerlijkheid vraagt.

Omdat je overdag vaak ‘aan’ staat en doorgaat op wilskracht. In de auto of in stilte komt er ruimte voor wat je de hele dag hebt weggeduwd. Dat is vaak het moment waarop je lichaam en je gevoel eindelijk mogen bijpraten.

Dat gevoel komt vaak voor in deze levensfase, zeker als kinderen zelfstandiger worden en contact anders voelt. Het zegt niet dat je niet geliefd bent, maar wel dat jij behoefte hebt aan bevestiging en verbinding. Het kan helpen om ook liefde van binnenuit te leren voelen en toe te kennen.

Begin klein: met momenten van stilte, het serieus nemen van je behoefte, en keuzes die kloppen voor jou. Terugkeren naar jezelf gaat vaak niet over een groot plan, maar over jezelf niet langer behandelen als sluitpost.

Een rustige, begeleide ervaring waarin je mag landen en vertragen, zonder te hoeven presteren. Het doel is dat je jezelf weer ziet als vrouw — met waardigheid, kracht en zachtheid — en dat er een persoonlijk kunstwerk ontstaat dat je daar dagelijks aan herinnert.

Nee. Je hoeft niet te weten wat je moet doen. Je wordt stap voor stap begeleid, zodat je niet hoeft te ‘presteren’. Het gaat niet om perfectie, maar om jezelf terugzien zoals je bent, met rust en echtheid.

Veel vrouwen ervaren meer regie, meer zachtheid voor zichzelf en een sterker gevoel van eigenwaarde. Niet omdat alles om je heen verandert, maar omdat jij jezelf weer mee gaat nemen in je eigen leven.

Een tastbaar eindresultaat voor in je huis dat je herinnert aan wie je bent en waar je voor kiest. Denk aan Wall Art Collections of een Treasure Box, ontworpen als dagelijkse ‘evidence of love’ en emotioneel anker voor je eigenwaarde.

Als je merkt dat je jezelf steeds uitstelt, of dat je verlangt naar meer ruimte, zachtheid en zichtbaarheid, dan is dat vaak al een signaal. Je hoeft niet te wachten tot het rustiger wordt. Je kunt beginnen met een vrijblijvende Discovery Call. Tijdens dit telefonische kennismakingsgesprek bespreken we jouw wensen en vragen en ontdekken we samen of een fotobeleving bij jou past.

💛 Welke zin bleef bij je hangen?

Welke zin uit dit blog bleef bij je hangen? Bewaar die ene zin in een notitie voor jezelf, of deel ’m met iemand die je vertrouwt. Dat is al een eerste keuze voor jezelf.

Wil je die zin of jouw verhaal met mij delen? Mail me gerust op maik@maikjansen.com. Ik lees je bericht persoonlijk.

0 Reacties

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *