Emotionele connectie met jezelf: waar begin je?
Sandra zit achter haar laptop. Tabbladen open, to do’s in haar hoofd, en zelfs als ze even pauze neemt, blijft ze aan staan. Ze denkt, ik heb veel bereikt, maar ik sta er nooit bij stil. En ergens daaronder zit die andere gedachte, die ze nooit hardop zegt: "ik wil eindelijk iets doen dat alleen voor mij is."
Als jij je hierin herkent, begin die emotionele connectie met jezelf niet met een groot plan. Begin klein en eerlijk. Met één keuze die je niet hoeft te verdienen of te verantwoorden, vijf minuten waarin jij niet levert, niet regelt, niet sterk hoeft te zijn, alleen maar aanwezig. Zodat je even kunt terugkomen bij jezelf.
Ik zie het keer op keer. Vrouwen die altijd geven, zijn vaak vergeten hoe het voelt om zonder schuldgevoel te ontvangen. In deze blog neem ik je mee in een verhaal dat je laat voelen waar je weer begint, en welke eerste stap je vandaag al kunt zetten.
Waarom sta je zo vaak aan, zelfs als je even stopt?
Je kent het misschien. Je klapt je laptop dicht, staat op om een glas thee te maken en merkt dat je hoofd gewoon doorgaat.
Je bent even gestopt met werken, maar echt pauze voelt het niet.
Misschien ben je zo gewend geraakt aan regelen, verantwoordelijkheid nemen en doorgaan, dat even stoppen onwennig is geworden. Er is altijd wel iets wat nog gedaan kan worden. Een mail die op je wacht, iemand die iets van je nodig heeft of iets waarvan je vindt dat je het vandaag nog moet afmaken.
En als er dan eindelijk even niets hoeft, merk je pas hoe weinig je eigenlijk stilstaat bij jezelf.
Misschien herken je zelfs deze gedachte:
Ik heb veel bereikt, maar ik sta er eigenlijk nooit bij stil.
Waarom vier ik mijn kleine en grote overwinningen niet?
Om er vervolgens bijna automatisch achteraan te denken:
Ach, het is niet nodig. Gewoon doorgaan.
Maar wat als je dat deze keer niet meteen wegwuift?
Wat voel je als je even niet kijkt naar wat je doet, maar naar wie jij bént?
Stel je voor.
Je loopt 's ochtends de badkamer in. Je wast je handen, kijkt omhoog en ziet jezelf in de spiegel.
Niet de ondernemer. Niet degene die thuis van alles regelt. Niet de vrouw die voor anderen klaarstaat.
Gewoon jij.
Misschien zie je dat je moe bent. Misschien valt het je op dat je vooral bezig bent met wat er vandaag allemaal moet gebeuren. Of realiseer je je ineens hoe lang het geleden is dat je echt bewust naar jezelf hebt gekeken.
Niet om te beoordelen wat er anders of beter moet.
Gewoon om jezelf te zien. Liefdevol.
Dat klinkt eenvoudig, maar juist voor vrouwen die gewend zijn veel te dragen, kan dat best lastig zijn.
Ik hoor regelmatig:
“Ik zou eindelijk eens iets willen doen dat echt voor mij is.”
En bijna altijd volgt daarna een reden waarom het misschien toch niet nodig is.
Je bent al op vakantie geweest. Je hebt iets moois voor jezelf gekocht. Je hebt het toch goed?
Maar misschien gaat het daar helemaal niet om.
Misschien wil je gewoon een keer stilstaan bij de vrouw die al die jaren zoveel heeft opgebouwd.
Wat verandert er als je jezelf weer serieus neemt?
Jezelf, dus niet je werk, serieus nemen betekent niet dat je ineens je hele leven moet veranderen.
Je agenda kan nog steeds vol zijn. Je werk of bedrijf kan gewoon doordraaien. Er blijven mensen die op je rekenen en verantwoordelijkheden die bij je horen.
Het verschil zit ergens anders.
Dat jij jezelf daarin niet steeds overslaat.
Dat je kunt merken dat je moe bent zonder meteen te denken dat je je aanstelt.
Dat je trots kunt zijn op wat je hebt bereikt zonder daar eerst een volgende prestatie tegenover te zetten.
En misschien ook dat je weer ruimte maakt voor de vrouw achter alles wat je doet.
Niet alleen ondernemer, partner, moeder, collega of degene die alles regelt.
Jij. Die vrolijke, olijke, jonge meid.... is zij er nog?
Krijgt zij nog aandacht? Is zij nog aanwezig? Mag zij zichzelf zichtbaar maken?
Maak je ruimte voor haar?
Dat kan iets heel kleins zijn. Een keuze die je maakt omdat jij die fijn vindt. Een compliment aannemen zonder het meteen kleiner te maken. Of eindelijk iets doen waarvan je al veel te lang zegt: “Dat zou ik ooit nog eens willen.”
Het enige wat nog nodig is is jezelf toestemming geven.
Hoe kun je vandaag al wat vaker bij jezelf stilstaan?
Je hoeft hier geen nieuw project van te maken. Je hebt waarschijnlijk al genoeg op je lijst staan.
Begin liever klein.
1. Stel jezelf één echte vraag
Kies een moment dat toch iedere dag terugkomt. Wanneer je 's ochtends voor de spiegel staat, koffie zet of even alleen in de auto zit.
Vraag jezelf:
Hoe gaat het eigenlijk met mij?
Je hoeft het antwoord niet meteen op te lossen. Alleen even luisteren is genoeg.
2. Laat een halfuur eens echt leeg
Niet om productief te zijn. Niet om alvast na te denken over straks. Niet voor andere taken.
Leg je telefoon weg, drink je thee eens terwijl die nog warm is of ga gewoon even zitten.
Een halfuur waarin niemand iets van je nodig heeft.
Ook jijzelf niet.
3. Sta eens stil bij wat je al hebt gedaan
We kijken gemakkelijk naar wat nog niet af is.
Draai het eens om.
Waar ben je trots op als je terugkijkt op de afgelopen jaren?
Misschien is het je bedrijf. Je gezin. Een moeilijke keuze die je hebt gemaakt. Iets waar je doorheen bent gekomen. Of simpelweg de vrouw die je onderweg bent geworden.
Je hoeft er geen groot verhaal van te maken.
Maar je mag het wel erkennen.
Wat zijn die kleine en grote overwinningen van dit jaar, deze maand, week of dag?
4. Neem iets aan zonder het kleiner te maken
Als iemand zegt dat je er mooi uitziet, hoef je niet meteen te vertellen dat je haar eigenlijk niet goed zit.
Als iemand bewondering uitspreekt voor wat je hebt opgebouwd, hoef je niet meteen te zeggen dat het allemaal wel meevalt.
Probeer eens alleen:
“Dank je wel.”
Meer hoeft er niet achteraan.
5. Neem dat ene verlangen serieus
Misschien denk je al maanden of zelfs jaren:
Dat zou ik ooit nog eens willen.
Een reis. Een dag helemaal voor jezelf. Iets nieuws leren. Of misschien een fotobeleving waarin het een keer niet draait om wat jij voor anderen doet, maar helemaal om jou.
Want, hee, mag het ook eens een keer om jou gaan?
Je hoeft het niet vandaag allemaal te regelen.
Maar schrijf het ook niet meteen weer af omdat het niet noodzakelijk is.
Niet alles wat waardevol is, hoeft praktisch nut te hebben.
Wat als je toch weer denkt: dit is niet nodig?
Dat gebeurt waarschijnlijk.
Je voelt dat je ergens naar verlangt en bijna onmiddellijk komt de praktische kant van jezelf om de hoek kijken.
Is dit nou echt nodig?
Moet ik hier wel tijd voor maken?
Er zijn belangrijkere dingen.
Misschien zijn die er ook.
Maar dat betekent niet automatisch dat jij altijd onderaan het lijstje moet staan.
Iets voor jezelf kiezen hoeft ook niet te betekenen dat je iemand anders tekort doet.
Dat is misschien wel een van de lastigste dingen als je gewend bent om veel verantwoordelijkheid te dragen. Je kunt prima voor anderen blijven zorgen en tegelijkertijd iets kiezen wat alleen voor jou betekenis heeft.
Het één hoeft het ander niet uit te sluiten.
En wat als je jezelf eens met andere ogen zou zien?
Dat is ook wat ik tijdens een Me-time Fotobeleving vaak zie gebeuren.
Vrouwen komen nooit mijn studio in Dreumel binnen omdat ze iemand anders willen worden.
Vaak willen ze juist iets terugzien wat er allang is.
De vrouw achter haar bedrijf.
De vrouw die veel heeft gedragen.
De vrouw die misschien ouder is geworden, maar zich vanbinnen nog steeds levendig, krachtig en vrouwelijk voelt.
En soms is het best spannend om jezelf zoveel aandacht te geven. Je bent misschien gewend om op foto's eerst te kijken naar wat je niet mooi vindt of wat je anders had gewild.
Daarom begint een fotobeleving voor mij ook niet bij de camera.
We beginnen bij jou en bij jouw verhaal.
Wat wil je terugzien?
Waar ben je trots op?
Wat zou je willen voelen wanneer je later naar jezelf kijkt?
Dat geeft de portretten uiteindelijk hun betekenis.
En dan is het altijd mooi.
Hoe zorg je ervoor dat je dat gevoel niet weer vergeet?
Het leven wordt na zo'n dag natuurlijk gewoon weer druk.
De laptop gaat weer open. De agenda vult zich. Er moet opnieuw van alles geregeld worden.
Juist daarom vind ik het zo bijzonder wanneer een vrouw ervoor kiest om een portret zichtbaar in haar huis of op haar werkplek te plaatsen.
Als iets waar haar oog steeds opnieuw op valt.
Een kunstwerk aan de muur kan je herinneren aan wat je op dat moment over jezelf voelde. Aan wat je hebt opgebouwd. Aan de vrouw die je bent geworden.
Een kunstwerk is geen herinnering aan een moment.... een kunstwerk herinnert je aan wie je werkelijk bent.
We hebben dat bijvoorbeeld gezien bij Astrid. Zij vertelde dat ze zich vanbinnen jong voelde, maar dat niet altijd meer terugzag. Na haar fotobeleving hing er een groot kunstwerk in haar huiskamer.
Haar reactie toen ze zichzelf zag?
“Wauw, ben ik dat?!”
Dat vind ik zo mooi.
Niet omdat een portret bepaalt wie je bent.
Maar omdat je soms even iemand nodig hebt die je helpt kijken naar wat jij zelf allang niet meer zag.
Misschien herken jij dat ook.
Dat je veel hebt bereikt en veel voor anderen betekent, maar zelden bewust stilstaat bij jezelf.
Dan hoef je vandaag niet je hele leven om te gooien.
Misschien begint het gewoon met één vraag:
Wanneer heb jij voor het laatst echt naar jezelf gekeken en gedacht: ik mag best trots zijn op de vrouw die ik ben geworden?
“Ik had nooit gedacht dat ik dit zou doen, maar ik had het niet willen missen. Het was zoveel meer dan beelden, het begon al in de gesprekken vooraf, even stilstaan bij waar ik ben en waar ik naartoe wil. Het allermooiste was dat ik me oprecht gezien voelde, en ook weer even met liefde naar mezelf mocht kijken.”
💛 Wist je dat?
Even stoppen met werken betekent niet automatisch dat je hoofd ook tot rust komt. Onderzoek naar psychological detachment laat zien dat het belangrijk is om in je vrije tijd ook mentaal afstand te kunnen nemen van werk.
Onderzoekers Sabine Sonnentag en Charlotte Fritz beschreven dit als het gevoel dat je even loskomt van je werk en niet voortdurend bezig blijft met werkgerelateerde gedachten. In hun onderzoek hing die mentale afstand samen met onder andere minder emotionele uitputting en een groter gevoel van welzijn.
Dat vind ik mooi passen bij iets wat ik vaak bij vrouwen zie. Je kunt je laptop dichtklappen en tóch in je hoofd doorgaan met regelen, oplossen en vooruitdenken. Fysiek ben je gestopt, maar je aandacht staat nog steeds aan.
Misschien hoeft stilstaan daarom niet meteen te betekenen dat je uren vrijmaakt of je hele leven anders organiseert. Het kan beginnen met kleine momenten waarop je bewust niet bezig bent met wat er nog moet, maar aandacht geeft aan hoe het eigenlijk met jóu gaat.
En misschien is dat ook waarom een dag die echt om jou draait zoveel kan betekenen. Niet omdat alle verantwoordelijkheden daarna verdwenen zijn, maar omdat je jezelf even niet hoeft over te slaan.
Meer lezen?
Lees het onderzoek van Sonnentag & Fritz →
💛 Lees ook deze blogs
Herken je dat je veel kunt dragen en bereiken, maar jezelf daarin gemakkelijk overslaat? Deze blogs sluiten aan bij dat gevoel en helpen je verder ontdekken wat er gebeurt als je jezelf weer wat serieuzer neemt.
💛 “Als ik het niet doe, gebeurt het niet”: hoe doorbreek je oververantwoordelijkheid?
Als jij vaak degene bent die regelt, oplost en vooruitdenkt, kan het lastig zijn om echt te stoppen. In dit blog lees je hoe dat patroon eruit kan zien en hoe je er stap voor stap anders mee om kunt gaan.
💛 Mag het ook eens over jou gaan? Zo voelt regie terugkrijgen zonder schuldgevoel
Wat gebeurt er als je niet automatisch iedereen vóór jezelf zet? Een blog over ruimte maken voor wat jij nodig hebt, zonder dat je daarvoor je hele leven hoeft om te gooien.
💛 Waarom wuif ik complimenten altijd weg?
Een compliment krijgen is één ding. Het ook echt aannemen blijkt soms veel lastiger. Dit blog sluit mooi aan bij de kleine oefening uit dit verhaal: eens gewoon “dank je wel” zeggen, zonder jezelf meteen kleiner te maken.
💛 Ontdek wat een Me-time Fotobeleving voor jou kan betekenen
Voel je dat je niet alleen wilt lezen over jezelf weer ruimte geven, maar nieuwsgierig bent naar hoe dat er voor jou uit kan zien? Lees dan rustig hoe de Me-time Fotobeleving werkt, van het ontdekken van jouw verhaal tot de portretten en het kunstwerk dat je eraan kan blijven herinneren.
Veelgestelde vragen over altijd ‘aan’ staan en tijd voor jezelf
Misschien herken je dat je zelfs tijdens een rustig moment alweer bezig bent met wat er straks moet gebeuren. Hieronder beantwoord ik vragen die vaak ontstaan wanneer je jezelf wat minder wilt overslaan.
Als je gewend bent om veel te regelen, verantwoordelijkheid te dragen en vooruit te denken, kan het lastig zijn om daar ineens mee te stoppen. Je laptop kan dicht zijn terwijl je gedachten nog doorgaan. Het kan helpen om kleine momenten te creëren waarop er bewust even niets van je hoeft, zonder daar meteen weer een nieuwe taak of routine van te maken.
Begin klein. Je hoeft niet meteen een hele dag vrij te maken of je agenda om te gooien. Drink bijvoorbeeld je koffie zonder ondertussen iets anders te doen, maak een wandeling zonder telefoon of zet bewust iets in je agenda waar jij naar verlangt. Tijd voor jezelf hoeft niet eerst verdiend te worden doordat al het andere af is.
Als je vaak degene bent die voor anderen klaarstaat, kan iets alleen voor jezelf al snel onnodig of ongemakkelijk voelen. Misschien denk je meteen aan wat er nog moet gebeuren of aan wie jouw tijd ook kan gebruiken. Je hoeft dat gevoel niet eerst kwijt te zijn. Je kunt ook beginnen door één verlangen niet meteen weg te wuiven en jezelf af te vragen waarom het voor jou belangrijk is.
Een Me-time Fotobeleving draait niet om iemand anders van je te maken. We beginnen juist bij wie jij nu bent en wat je graag in jezelf wilt terugzien. Voor sommige vrouwen gaat dat over trots, vrouwelijkheid of kracht. Voor anderen gaat het vooral over eindelijk eens stilstaan bij wat ze hebben opgebouwd en bij de vrouw die ze onderweg zijn geworden.
De reservering voor jouw persoonlijke Me-time Fotobeleving is €395. Dit is inclusief voorbereiding, professionele visagie, toegang tot de studiogarderobe en één portret voor op je nachtkastje. Tijdens de voorbereiding kijken we samen naar wat jij wilt ervaren en zichtbaar wilt maken.
Een kunstwerk voor aan de muur is er vanaf €650. Veel vrouwen kiezen uiteindelijk voor een groter kunstwerk of een collectie. Daarbij wordt regelmatig gekozen voor kunstwerken of collecties van €2.800 of meer. Welke vorm en welk formaat het beste passen, hangt af van jouw wensen en de plek waar je dat mooie gevoel dagelijks wilt zien. Alles draait om de balans tussen wat je wil en wat bij jou past. Dat bepaal je zelf op het moment dat je jouw beelden ziet.
Een zichtbaar portret kan je herinneren aan wat je tijdens je fotobeleving over jezelf ontdekte. Aan wat je hebt opgebouwd, waar je trots op bent en aan de vrouw die je nu bent. Daarom kijken we niet alleen naar het portret zelf, maar ook naar de plek waar jij het later graag wilt terugzien.
Ja. Tijdens een vrijblijvende Discovery Call maken we eerst kennis en praten we over wat jij op dit moment in je leven wilt laten zien of weer in jezelf wilt terugzien. Je hoeft vooraf nog niet precies te weten hoe jouw fotobeleving eruit moet zien. Dat ontdekken we samen.
Plan hier jouw vrijblijvende Discovery Call →
Wil je liever eerst iets vragen? Dan kun je me ook persoonlijk mailen via maik@maikjansen.com.
💛 Herken jij jezelf hierin?
Misschien ben jij ook iemand die veel regelt, verantwoordelijkheid neemt en gewend is om door te gaan. Zelfs als je laptop dicht is, blijft je hoofd bezig met wat er morgen moet, wie je nog moet bellen of wat je vooral niet wilt vergeten.
En misschien herken je ook die gedachte: ik heb eigenlijk best veel bereikt, maar hoe vaak sta ik daar werkelijk bij stil?
Ik ben benieuwd wat er bij jou gebeurt als het even stil wordt. Kun jij dan echt stoppen? Of merk je dat je hoofd alweer bezig is met het volgende? En wanneer heb jij voor het laatst bewust stilgestaan bij wat je zelf eigenlijk nodig hebt?
Wil je daar iets over delen, of raakte dit blog iets waar je me persoonlijk over wilt vertellen? Stuur me dan gerust een mail. Ik lees je bericht zelf en antwoord je persoonlijk.

0 Reacties