Viewing entries in
Journalistieke Fotografie

Cultuur snuiven

Cultuur snuiven

Museumbezoek

Vandaag was ik met de Lingeborgh in Amsterdam. Terwijl de hoofdstad zich opmaakte voor de wedstrijd Ajax-Tottenham Hotspur, liepen wij het Rijksmuseum binnen. Het was leuk om dat eens te doen met een rondleiding! Ik kijk telkens weer met ontzag naar de meesters van de gouden eeuw. Na een regenachtige lunch (koffie en een tosti), bezochten we ook het Stedelijk Museum waar we getrakteerd werden op modernere kunst. Natuurlijk had ik mijn camera bij me om het kort samen te vatten:

musea_Maik_Jansen_Fotografie-1.jpg
 

Vrijheid moet je vieren

Vrijheid moet je vieren

‘DE STOOTTROEPER
MOEDIG IN DE STRIJD
EN MET BELEID
DEN VADERLAND GETROUWE.’

Monument en Kapel Stoottroepers

 

Onlangs was ik voor de Maas en Waler met mijn camera op pad voor een portret van John Plamont bij het ereveld en monument van het Regiment Stoottroepen Prins Bernhard. Hier maakte ik o.a. deze twee foto’s. Ze inspireerden me tot het schrijven van het onderstaande blog, waarin ik kort heb beschreven welke betekenis het herdenken en het vieren op 4 en 5 mei voor mij heeft.

John Plamont bij het monument voor het regiment Stoottroepen

En voor de poort van de Stoottroeperskapel

 

Herdenken

Wanneer ik besef hoeveel mensen hun leven gaven in de strijd tegen onderdrukking, dan kan ik hen alleen met dankbaarheid herdenken. Maar ik vergeet onze veteranen niet. Ook zij dragen wonden die ze opliepen ter bescherming van vrede en veiligheid in Nederland en ver daarbuiten. Ik denk aan de geallieerden, de helden van het verzet en de stoottroepers die meevochten in de laatste maanden van de tweede wereldoorlog, maar ook aan alle militairen die daarna namens ons uitgezonden werden naar alle delen van de wereld. Ik heb respect voor hen die dienden.

Ik sta op 4 mei om 20.00 uur stil bij mijn vrijheid.

 
 

Vieren

Wanneer ik stilsta bij de ellende die oorlog brengt en me realiseer dat ik dankbaar mag zijn voor de vrede, voel ik me verplicht deze ook vieren. Door het vieren van de vrijheid erkennen we immers haar waarde. We laten zien dat het ons niet onverschillig laat. Daarnaast vind ik het belangrijk dat deze boodschap wordt doorgegeven. In het dagelijkse leven ligt onderdrukking immers op de loer. In een groter nationaal en internationaal verband ook. De vrijheid om te zijn wie je bent en jezelf ook zodanig te uiten is een zwaar bevochten recht dat ook vandaag nog bewaakt én gevierd moet worden.

Hoe vier jij jouw vrijheid op 5 mei?

 

GFX publicatie

GFX publicatie

De Maas en Waler

Voor de krant maak ik wekelijks een locatieportret, zoals deze hieronder. Meer dan een jaar maak ik daarbij gebruik van de X-serie camera’s en lenzen van Fujifilm. Zoals je in de vorige blog gelezen hebt, ben ik nu geheel overgestapt van Nikon naar Fujifilm.

GFX 50R & GF 110mm. Exposure:: 1/100s @ f/2.0 ISO800. Natural light.

GFX 50R & GF 110mm. Exposure:: 1/100s @ f/2.0 ISO800. Natural light.

Fujifilm GFX 50R

Dit is de eerste publicatie van een portret dat ik met de Fujifilm GFX 50R heb gemaakt. Zoals je ziet is het met deze medium format camera heel gemakkelijk om de achtergrond te vervagen, zodat de persoon los komt. Het schilderij van Vermeer (Het melkmeisje) hangt ongeveer een meter naar achteren en is voldoende onscherp, maar toch herkenbaar aanwezig om context te geven aan het portret.

Journalistieke Portretten

Journalistieke Portretten

Fotopublicaties in de krant

Het zijn er intussen heel wat: foto's die in de krant gestaan hebben. Vandaag heb ik ze eens allemaal op een hoop gegooid. Alle honderdtwintig.

pile_krant_medium.jpg

Vijftien maal Fujifilm

Vijftien maal Fujifilm

Fujifilm X-pro 2

Vijftien publicaties

Spiegelloze camera's zijn al een tijdje op de markt. Je kent ze van je telefoon. Op het scherm zie je rechtstreeks het beeld wat je sensor waarneemt. Ideaal, maar tot voor kort niet goed genoeg om professionele instellingen en kwaliteit te bieden. Uiteraard heb ik de ontwikkelingen op dit gebied gevolgd en zag met name Sony en Fujifilm voorsprong nemen, ten koste van Nikon en Canon.

Systeemcamera's worden nu zo goed, dat ze in professionele workflows terechtkomen. Met name fotografen die op locatie werken, laten hun zware spiegelreflexcamera en dito lenzen steeds vaker thuis. Zo verging het mij tenminste. Mijn Nikon D-810 levert nog steeds superieure beelden, maar de veel kleinere en lichtere Xpro-2 is op zijn minst voor vijfenzeventig procent van mijn werk meer dan goed genoeg. Voor bruids- en bedrijfsfotografie zet ik zonder twijfel mijn Nikon-systeem in. Maar inmiddels is de Fujifilm X-Pro 2 mijn dagelijkse camera geworden en functioneert ook op high-level shoots als tweede systeem.

Fujifilm XPro-2

Fujifilm

X-Pro 2

Gereedschap

Een camera is gereedschap waarmee een fotograaf zijn werk doet. Voor de ene klus gebruik je zwaarder materiaal dan voor de andere. De X-Pro 2 is de camera waarmee ik voor de krant op stap ga. Meestal voorzien van de 56 mm f/1,2 schiet ik de portretten die jullie in de Maas en Waler zien:

Editorial Portret

Editorial Portret

 

Jan op zijn motor

We spraken af bij de molen in Afferden (Gelderland). Handig, want van daaruit was het maar een stukje naar de dijk. Hij met zijn motor. Ik met mijn rolkoffers vol fotospul. Bovendien kon de molen mooi in de achtergrond betekenis geven aan de locatie. De wolken, doorkruist met harde hoogspanningslijnen, maken het decor kompleet:

Portret met motor

Resultaat

Bovenstaande foto is mijn favoriet, maar vanwege de verhouding van het aan te leveren beeld, moest ik een standpunt innemen waardoor de molen iets meer naar het midden van het frame zou komen. Door gebruik te maken van een groothoeklens, kon ik de molen wat meer afstand geven. Anders zou deze concurreren met Jan op zijn motor. Ik gaf het portret zo ook meer diepte. 

De keuze van de redactie viel op deze plaat:

Man, machine, molen

Beelden die je doen stilstaan

Comment

Beelden die je doen stilstaan

Murals of Derry

Natasja en ik waren op vakantie in Noord Ierland. We wilden graag meer te weten komen over de "troubles" en bezochten daarom ook in (London)Derry het "Bloody Sunday Memorial" en de iconische "Murals".

Met je camera de wereld stil laten staan. Dat lukt vaker dan je denkt.

Neem de bovenstaande foto. Er beweegt niets, alles staat stil. Dat is logisch. Het is immers ook geen filmpje, maar er zit meer achter.

Ik stond op Free Derry Corner stil voor een foto. Door het beeld liep een vrij drukke straat. Turend door mijn camera stond ik te wachten op het juiste moment. Mijn armen werden zwaar, maar ik wilde persé een beeld zónder auto's. Deze zouden afleiden van de inhoud, waarvan ik vind dat je er best even bij mag stilstaan.

Na ongeveer twee minuten zag ik mijn kans en drukte af. Op het moment dat ik mijn camera laat zakken, beginnen er ineens mensen voor me langs te lopen. Ze komen van links en ze komen van rechts. Ik kijk ernaar en realiseer me dat ik ze wel even mag bedanken. Zij hadden óók stilgestaan voor deze foto! Ik knik, zeg "thanks" en steek mijn duim op.

Story telling

De "murals" van de Bogside vertellen een indringend verhaal van de strijd die de nationalisten vaak bloedig in conflict bracht met de overheid. Natasja en ik beperkten ons tot een kleine straal in de Bogside. Er zijn nog veel meer (extreme) murals in de verschillende wijken van de stad te vinden, maar er stond nog meer op het program. Hieronder vinden jullie de foto's. Klik erop om ze te vergroten. Elke mural wordt vervolgens beschreven wanneer je met de muis over de foto beweegt, of op je telefoon tikt op het bolletje rechtsonder.

Comment

BTS Wels Middelbeek

BTS Wels Middelbeek

Behind the scenes

Wie mij volgt ziet regelmatig fashion- en modefotografie voorbijkomen. Check bijvoorbeeld mijn portfolio. Dezelfde spullen en technieken gebruik ik regelmatig wanneer ik voor de krant op pad ben voor een editorial portret. Hieronder zie je hoe ik te werk ga, tijdens de shoot met Wels Middelbeek.


Setting up the lights (Gridded Maxilite fitted with the ELB400 Action Head). Photo: Gerrit Middelbeek.

Setting up the lights (Gridded Maxilite fitted with the ELB400 Action Head). Photo: Gerrit Middelbeek.

Setting up the camera for the shot (Nikon D810 with Nikkor 75-200). Photo: Gerrit Middelbeek

Setting up the camera for the shot (Nikon D810 with Nikkor 75-200). Photo: Gerrit Middelbeek

Published shot.

Published shot.

De achtergrond

De achtergrond

Welke instellingen en waarom?

In welke MODE fotografeer jij? Maak je gebruik van de handmatige instellingen (M)? Wil je zélf meer controle over je beelden? In dit artikel vertel ik over de camera-instellingen die ik koost bij het maken van het portret hieronder. Daarbij leg ik uit waarom ik voor die instellingen koos. Daarmee wil ik laten zien dat je als fotograaf bewuste keuzes maakt en welk effect deze keuzes hebben op het beeld.

Settings: 1/160 sec @ f/11, ISO 100, FL 130mm, flash met beauty dish vanaf camera links.

Settings: 1/160 sec @ f/11, ISO 100, FL 130mm, flash met beauty dish vanaf camera links.

Focus Lengte

Rinie en ik staan boven op de Prins Willem Alexander brug om zijn portret te maken voor de Maas & Waler. In de achtergrond ligt Beneden Leeuwen, het dorp waar hij veel betekent in het verenigingsleven. We zijn een flink eind van het dorp vandaan en dát is bepalend voor mijn lenskeuze. Ik wil namelijk de achtergrond comprimeren, wat betekent dat ik de afstand tussen objecten optisch verklein. Daardoor lijken de molen en de kerk dichterbij Rinie te staan, wat mooi past in het verhaal dat ik wil vertellen: de band tussen de man en zijn dorp.

Comprimeren van de achtergrond doe je met een objectief in het telebereik en daarom had ik mijn 70-200 mm lens bij me. Eenmaal op de brug plaats ik Rinie tegen de leuning en loop zover als het kan bij hem vandaan. Dan blijkt dat er ruimte is voor maximaal 130 mm. Liever had ik de totale 200 mm ingezet en wat meer afstand genomen, maar ik sta met mijn kont tegen een vangrail waarachter de vrachtwagens voorbij denderen. Had ik vanuit die positie tóch voor 200mm gekozen, dan zou de kerk of de molen uit het beeld verdwijnen. Dat zou jammer zijn voor de herkenbaarheid van het dorp. Een liggende (landscape) foto zou veel meer omgeving kunnen laten zien, maar in de krant wordt bij het artikel een staande (portrait) foto geplaatst. Dit om de persoon, Rinie, te benadrukken.

Stel dat ik een groothoeklens had meegenomen, dus met een kleine Focus Lengte (FL van 12-24 mm). Dan zou ik de ruimtes tussen voorwerpen juist oprekken en lijken ze verder uit elkaar te staan. Daarmee had de foto zijn verhaal verloren. Er zou afstand ontstaan tussen Rinie en zijn geliefde Beneden Leeuwen. Bovendien was het dan niet gelukt de kassen in de achtergrond voor het grootste deel te verstoppen achter de reling waar Rinie tegen leunt.

> De focus lengte (FL) werd dus bepaalt door het verhaal wat ik wil vertellen én door de ruimte die ik had op de brug. Aan de FL hangen vervolgkeuzes vast, zoals de keuze van het diafragma.

Diafragma (grootte van de lensopening)

Doordat ik hier een langere FL gebruik, 130 mm, moet ik rekening houden met onscherpte in de achtergrond. Immers, hoe langer de lens, hoe sneller de achtergrond van het portret in onscherpte verdwijnt. Om te voorkomen dat de kerk en de molen totaal onherkenbaar zullen worden, kies ik ervoor te diafragmeren tot f/11. Hierdoor wordt de lensopening kleiner en de scherptediepte groter. Bij dit diafragma kon ik een mooie balans maken tussen de onscherpte en herkenbaarheid van de achtergrond.

> De lensopening werd dus bepaald door de FL (130mm) en de keuze voor een onscherpe, maar nog herkenbare achtergrond. Door te diafragmeren, dus de lensopening te verkleinen, valt er minder licht op de sensor. Om te voorkomen dat de achtergrond daardoor te donker wordt, is er een passende sluitertijd nodig.

Sluitertijd

Wanneer ik gebruik maak van mijn 70-200 mm zoomlens, start ik altijd met een sluitertijd van 1/200 seconde. Dat doe ik om bewegingsonscherpte te voorkomen. Immers, met een lange FL versterk je elke minuscule beweging die je als fotograaf maakt. Een stabiele houding, met de ellebogen tegen je lijf gedrukt, is dan een must. Daarnaast heb ik hulp van de beeldstabilisatie in de lens (VR). Het ezelsbruggetje van de tijd vóór de VR geldt voor mij echter nog steeds: sluitertijd is 1/FL (bij 130 mm dus een minimale sluitertijd van 1/130 sec). Met de lichtmeter in de camera speur ik hooglichten en schaduwen in de achtergrond af en maak een inschatting waarmee details in beiden behouden blijven. Na een testfoto check ik het histogram om te zien of mijn inschatting juist is. De keuze valt daarmee op een sluitertijd van 1/160 sec. Daarmee is de achtergrond netjes belicht, onscherp, maar nog goed herkenbaar.

De achtergrond van de foto is nu ingesteld en ik verleg mijn aandacht naar de belichting van Rinie. Tegen de lichte lucht, steekt hij natuurlijk donker af. Vandaar dat mijn flitser met beauty dish op het statief staat te wachten om de belichting compleet te maken. Daarover dadelijk meer.

> De sluitertijd werd dus bepaald door het diafragma (f/11) en kon met 1/160 sec bewegingsonscherpte voorkomen bij een FL van 130mm. En zo was de belichting van de achtergrond compleet: 1/160 sec @ f/11, ISO 100. Voor de belichting van Rinie had ik een flitser nodig. Daarover nu meer.

Flitser

Naast Rinie staat mijn statief met een reportageflitser. Deze is voorzien van een opvouwbare beauty dish, zodat het licht van de flitser past bij het zachte omgevingslicht. Op de poten van het statief ligt mijn rugzak, zodat de hele boel niet omwaait. Omdat TTL (automatische belichting door een samenspel tussen mijn camera en de flitser) niet het gewenste effect heeft, ook niet na maximale compensatie, schakel ik over op manuele aansturing (M). De flitser heeft al zijn kracht nodig Rinie voldoende te belichten. Dat komt door de relatief kleine lensopening van f/11. Daarom stel ik de flitser in op 1/1 en zet het statief nog wat dichterbij. Dat blijkt voldoende te zijn. De flitser is in de foto terug te zien als kleine catch-lights in de ogen van Rinie, dus die witte puntjes. Ze geven leven aan het portret, een twinkeling. Doordat de flitser op een statief staat, kan ik van dichterbij flitsen en gaat er minder licht verloren. Bovendien vind ik het mooier als de catch-lights hoog in de iris te zien is. Wanneer de flitser op je camera staat, zie je deze terug in het zwart van de pupil. Alleen bij sterke wind, of omstandigheden waarbij snel gewerkt moet worden, zie je mij met de flitser op mijn camera.

> Als de details in de achtergrond onbelangrijk zijn, is het prima wanneer je de lichtmeter in de camera gebruikt om de persoon die voor je staat juist te belichten. Het is dan niet erg als de hooglichten in de achtergrond detail verliezen (uitbijten). Wil je die hooglichten in de achtergrond behouden, dan moet je het contrast tussen de persoon en de achtergond verkleinen door gebruik te maken van een flitser (of een andere lichtbron zoals een reflector), anders wordt óf de persoon te donker, óf de achtergrond te licht. In dit portret was de achtergrond belangrijk. De kleine lensopening bepaalde een maximale inzet van de flitser. Door deze handmatig op 1/1 te zetten en vervolgens op een statief dichtbij Rinie, ontstond de balans met de achtergrond.

Portretfotografie

Ben je van plan om eens wat vaker zélf te bepalen hoe de foto eruit komt te zien? Het lijkt allemaal ingewikkeld als de camera op manueel staat (M). Maar dát is juist de strekking van mijn verhaal. Juist omdat het ingewikkeld is, kan je het niet overlaten aan een domme camera. Die gaat dan beslissingen nemen, die jij als fotograaf zou kunnen nemen. En wie heeft dan de foto gemaakt? Jij? Of de camera? Daarover kunnen we discussiëren. Vooral wanneer het gaat over portretfotografie, waarbij je de tijd kunt nemen deze instellingen te maken.

Reportagefotografie

Werk je onder omstandigheden die sterk wisselen of die vragen om snel handelen, dan zijn de standen voor automatische belichting juist een slimme keuze. Wanneer je op een bruiloft met de zon mee een foto maakt van de bruidegom en vervolgens tegen de zon in de bruid aan komt lopen, mis je dat shot wanneer je de flitser en het statief moet omdraaien terwijl je de instellingen moet aanpassen aan de nieuwe situatie. In zulke fotografie wordt met name de A (Aperture = diafragma) stand gebruikt. Als fotograaf bepaal je het diafragma (en dus de scherptediepte) en laat vervolgens het toestel de sluitertijd kiezen. Daarbij blijf je natuurlijk wél zelf verantwoordelijk voor het uitlezen daarvan, zodat je voorkomt dat de sluiter lang openblijft voor een prachtig belichte maar enorm bewogen foto.

Overigens gebruik ik ook tijdens mijn reportage-werk het liefst mijn camera in manuele modus. De flitser staat dan op mijn camera. Met een hogere ISO waarde, maak ik de sensor gevoelig voor het omgevingslicht en is de flits slechts héél subtiel aanwezig; nét genoeg om de ogen te laten stralen, maar te weinig om alle schaduwen weg te flitsen en het beeld plat te maken. Als je daar meer over wilt lezen, hoor ik van je.

Groetjes,

Maik

Kasteel Hernen

Kasteel Hernen

Sphere 360° foto's

Ultieme selfie

Met mijn 360° camera maak ik regelmatig de ultieme selfie, namelijk een foto of filmpje waarin je rond kunt kijken in de omgeving waar ik sta. Toen ik voor de Maas & Waler een portretsessie had in Kasteel Hernen, nam ik het toestel mee om mezelf, maar ook wat van het kasteel te laten zien.

Kasteel Hernen

Na de portretsessie, stond ik met de beheerder nog wat na te praten. Het was gezellig. Mijn fototas was tijdens het keuvelen al ingepakt, op mijn lampstatief na. Dat gaf me de gelegenheid er mijn 360° camera op te plaatsen voor een demonstratie. Met mijn telefoon als afstandbediening, hadden we de tijd om het torentje te verlaten vóór ik deze foto nam (klik en sleep met je muis, of swipe op je scherm om rond te kijken):

Torentje Kasteel Hernen. Check https://maikjansen.com/sphere/

Google Streetview

Zo nu en dan help ik bedrijven hun bereik te vergroten door middel van 360° foto's op Google maps. Het is namelijk zo dat potentiële klanten vaak op hun telefoon zoeken naar bedrijven in hun buurt. Daar wordt de app van Google Maps veelvuldig voor gebruikt. Klik hier voor een voorbeeld.