Viewing entries in
Fujifilm

Bye bye Nikon

Comment

Bye bye Nikon

Hello Fujifilm!

Fujifilm Medium format….

Fujifilm speelde al enkele jaren lekker mee in de fotografie-markt. Met hun systeemcamera’s, dus lekker licht en spiegelloos, waren ze met name geliefd bij reportagefotografen. Omdat ik zelf zwaar geïnvesteerd had in professionele Nikon spullen, ging deze ontwikkeling grotendeels aan mij voorbij. Ik had meer met de full frame Sony’s, dan met de crop sensor Fuji’s. Maar toen introduceerden ze op Photokina 2016 iets wat écht mijn aandacht trok: de medium format GFX-50S.

via crop sensor.

De GFX was zó interessant dat ik meer wilde leren over het Fujifilm ecosysteem. Dat kon ik het beste doen door een camera uit de X-serie aan te kopen. Na mijn bezoek aan Auschwitz, waar ik met een loodzware Nikon D810 met 24-70 f/2.8 rond liep, besloot ik dat ik zo’n systeemcamera ook echt nodig had. Ik ging tegen het advies in om een XT-2 te kopen. De X-Pro2, met optische hoekzoeker, trok mij meer aan. Het toestel herinnerde mij aan de camera’s waarmee ik vroeger met fotorolletjes fotografeerden. Bovendien had ik het idee dat ik met de optische zoeker veel sneller zou kunnen anticiperen op situaties die ik wilde vastleggen. Ik was een optische zoeker gewend (die zitten immers ook in de spiegelreflexcamera’s) en kon nu tevens gebruik maken van de elektronische zoeker. Al snel begreep ik waar deze voor diende: what you see is what you get! Je ziet hoe de foto wordt, nog voor je afdrukt. De details in de hooglichten de schaduwen kun je zo mooi controleren mét de toegepaste filmsimulaties en beeldverhoudingen. Wat is dát genieten! Binnen een jaar had ik zeven Fujinon objectieven en daarbij ook een XH-1 camera …….. met grip. De Nikon heb ik sindsdien éénmaal gebruikt voor een lokaal bedrijf dat een wervingsbanier nodig had van enkele meters hoog. Daarvoor had ik de resolutie van de D810 wel nodig.

Fujifilm GFX-50R

In september 2018, dus precies twee jaar na de introductie van de GFX-50S, kwam de nieuw telg in de GFX familie naar Photokina. En uiteraard heb ik die daar ook getest. Waar ik me in 2016 nog onwennig voelde met de knoppen en het menu van de 50S, voelde ik me nu direct thuis met de GFX-50R. Het hele systeem werkt namelijk op vrijwel dezelfde wijze als mijn X-Pro2 en is alleen wat groter en ook ets zwaarder. Maar ten opzichte van de Nikon spullen voelde de camera heerlijk licht aan. En dan die beeldkwaliteit! Om van te smullen. De D810 kan er ook wat van. Deze is ook nog eens veel sneller en dus beter inzetbaar in reportagefotografie. Maar ik bedacht het volgende:

  • de snelheid van de D810 wordt geëvenaard door de XH-1.

  • met de bestandsgrootte van de D810 passen er veel minder foto’s op een geheugenkaart dan met de bestandsgrootte van de XH-1.

  • de Nikon foto’s werden door mij vaak bewerkt tot ze leken op de foto’s van Fujifilm.

  • Conclusie: ik heb de D810 helemaal niet meer nodig voor reportagewerk. Daarvoor is de lichtere XH-1 (en ook de X-Pro2) juist zeer geschikt.

maarrr waarom dan toch een Fujifilm medium format camera?

  • de Fujifilm X-serie objectieven waren te kort voor een mooie compressie in de beperkte ruimte van mijn studio: door de sensor crop, moest ik vaak uitzoomen en daarmee introduceerde ik perspectivische vertekening (schouders en ellebogen die naar de camera wezen, werden daardoor groter weergegeven dan die aan de andere kant).

  • de beeldkwaliteit van de X-serie Fuji’s was echt prachtig. Hun resolutie was goed genoeg voor prints tot en met A2-formaat, maar eigenlijk onvoldoende voor grotere formaten (lees billboards en gevelreclame).

  • in de studio was de D810 vanwege de compressiemogelijkheden en de bestandsformaten dus beter op zijn plek dan de XH-1. Maar de GFX-50R kan dit alles dus nóg veel beter!!

 

Nikon in het stof

Mijn Nikon spullen stonden na aankoop van de XH-1 een halfjaar stof te verzamelen. Ze bleven maar in die rolkoffer zitten niksen. Toen er bij aankoop van een GFX 50R een korting werd aangeboden van €1100 op een GF objectief was het dus tijd om afscheid te nemen. Mijn medium format avontuur startte op dezelfde plek waar mijn full frame carrière begon, namelijk in de winkel van Cameratools aan de Paramariboweg in Apeldoorn. Omdat de Nikon spullen voldoende inruilwaarde hadden, kon ik er nog een GF110mm f/2.0 R LM WR bij kopen. Wat een top lens!

Ik ben heel erg tevreden met de kwaliteit en het gemakt van mijn Fujifilm set. Met de XH-1 kan ik heel veel mooie series schieten (reportage) en de GFX-50R gebruik ik in geregisseerde situaties waarbij de compressie van de 110mm en/of de uitmuntende beeldkwaliteit vereist is. Overigens heb ik al gemerkt dat de GFX ook in reportagesituaties gewoon snel genoeg is om te gebruiken. Daarbij denk ik bijvoorbeeld aan enkele platen van de trouwceremonie, of van de bruidsfotoshoot, maar de camera hangt ook om mijn hals wanneer we een korte wandeling maken.

 
Bye+bye+Nikon
 
 

Inmiddels zijn de eerste GFX beelden voor publicatie ingestuurd. Deze blijven uiteraard nog even onder de pet tot ze uit de pers komen rollen. Dus… stay tuned!

Groetjes,

Maik

Maik-Jansen-Black-Low-Resc.png
 
Hier heb ik de Fujifilm XH-1 vast. De foto is gemaakt met de GFX-50R op een statief.

Hier heb ik de Fujifilm XH-1 vast. De foto is gemaakt met de GFX-50R op een statief.

Comment

JPEG Service

2 Comments

JPEG Service

JPEG of RAW? Elke workflow heeft zijn voors en tegens. In dit blogje vertel ik hoe ik JPEG inzet om snel na de shoot vast een beeld te kunnen leveren en RAW voor het precisiewerk.

Enjoy!

Maik

2 Comments

Beeldbewerking

Beeldbewerking

Retouch

Er wordt me weleens gevraagd hoe lang ik met een foto bezig ben in de nabewerking. Dat is een lastige vraag om te beantwoorden. Het is nogal verschillend, namelijk. De ene keer ben ik een uur bezig, de andere keer een kwartiertje. Wanneer het gaat om portretretouches natuurlijk. Want reportagefoto’s (honderden per event)….. daar ben ik snel mee klaar. Die krijgen misschien een minuutje aandacht, niet meer. Dat zou ook geen doen zijn. Het gaat hier dus om portretten.

Model: Jaelyn | MUAH: Cindy van Summeren

Model: Jaelyn | MUAH: Cindy van Summeren

Fujifilm SOOC

Hierboven zie je dat een goed belicht portret eigenlijk al heel mooi is, rechtstreeks uit de camera (SOOC = Straight Out Of Camera). Ik gebruik hier een Deep Octa van een meter doorsnede als hoofdlicht en een strip light met grid als accentlicht van rechtsachter het model (links voor de kijker).

Voor ik begin maak ik een laag in Photoshop waarin ik even omcirkel wat me opvalt in het portret. Daarna maak ik de laag onzichtbaar en ga ik aan de slag met de huid. Ik let op kleur en storende oneffenheden. Dit portret mag er natuurlijk uit blijven zien. Bovendien is de huid nog jong en heeft weinig nodig. Daarna let ik op de ogen. Roodheid verwijder ik en de kleur van de iris wordt iets aangezet. Met de Liquify tool werk ik wat aan het haar en het tuniekje. Daarna vindt de clean up plaats: het weghalen van vliegende haartjes en zo. Dan komt de laag met cirkeltjes weer in beeld en controleer ik of ik alles heb gecorrigeerd en beoordeel of er nog wat moet gebeuren of dat ik het zo laat. In Alien Skin Exposure 4 vindt de verscherping en kleuring plaats. Op het laatst voeg ik nog textuur toe die de zwarte achtergrond wat meer detail geeft. En klaar

jaelyn_rond.gif

Wil je meer weten? Heb je vragen? Stel ze gerust!

Jongensportret

Jongensportret

Variatie in het werk....

Weg met die flitsers en zware studiocamera's. Die zijn niet nodig voor een portretje zoals deze. Door de grote lensopening van de Mitakon Speedmaster (f/0,95) krijgt het beeld een super kleine scherptediepte. Wél handmatig scherpstellen, maar dat is easy met de Fujifilm Xpro2.

Fujifilm XPro2

Douwe is in te huren als model. Drop us a line en ik breng je met hem in contact!

Masters Portrait

Masters Portrait

In het licht van de meesters

Een terugkerend thema in mijn studio is de liefde voor licht. “Het licht van de meesters” is een persoonlijk project waarin ik verwijs naar vroeger tijden en de Dutch Masters: de beroemde kunstschilders van de gouden eeuw. Het doel is zoveel mogelijk tijd te reserveren om zo min mogelijk te fotograferen. Met andere woorden: fotografie met een trage hartslag. Tijdens deze shoots ga ik op zoek naar rust op de set, rust bij het model en het belangrijkste van alles…… rust bij mezelf. Het resultaat zijn fine art portretten zoals deze:

Dutch Masters Portrait

Dutch Masters Portrait

Model: Sharita Wolswijk
MUAH: Cindy van Summeren
Magazine Portraits Studio